Астана, туған күніңмен!

ҚР Ұлттық академиялық кітапхана қызметкерлері – біздер алғаш рет Астана күніне қонақ болмай, өзіміз атсалысып іс-шара ұйымдастырдық.

Санкт-Петербург, тартасың мені өзіңе!

Жақында Санкт-Петербург қаласына іс-сапармен барып қайттым. Ресейдің осы бір тарихи, әдемі, жұмбақ қаласында тура бір апта болдым. Бұрында да,нақтылап айтсам, қайта құру заманында атүсті болғаным бар. Ол кезде осы жолғыдай аралап көруге мұрша болмаған. Сол өзгермеген қалпы.

Өмір деген не?

Осы сұраққа әркім өзінің түсінігінде, деңгейінде жауап берер: біреулер жаттанды сөзбен, біреулер ұлылардың дәйектемесімен, енді біреулер фәлсапа соғып дегендей. Биыл «Бір ел – бір кітап» республикалық ациясына таңдалған көрнекті жазушы Сайын Мұратбеков шығармаларында «Өмір деген не?» деген сұраққа өте қарапайым, дәл жауап береді: - Өмір деген кең жарық дүниедегі тіршілік, күнделікті тұрмыс, тірлік емес пе? Ал сол тіршілікті, тұрмысты жасап жүрген өзіміз ғой. Ендеше «ӨМІР» деген «ӨЗІМІЗ» емеспіз бе?

«О, Заман қайда кетіп барамыз?!»

Әнебір кезі Массагет сайты 2020 жылы «өлетін» мамандықтар тізімін беріп, көш басына кітапханашыны қойыпты. Жақында «Қазақ әдебиеті» газетінен оқырманның кітап оқымайтындығын кітапханадан, кітапханашыдан көретін екі мақала оқыдым. Онсызда қоғамда қадірі қашқан кітапхананы қорғап, пікірімді білдіргім келеді.

Менің қойын дәптерімнен

Менде бұндай дәптерлер бесеу. Оқығандарымнан ұнағандарын түртіп ала бергенмін. Соларды көшіріп, блогыма жариялауғақолым тимей жатады. Бүгін соңғы кезде бастаған дәптерімдегі жазбаларды ұсынамын. Жалғасы бар.

Көңіл хошым болмағанда туған ойлар

Бұл ойлар маған кеше келген, "қарапайымдылық, кішіпейілділік" туралы қалыптасқан аксиомаға қарсы шықтым. Айналаңа қарасаң қарапайымдылық танытып, кішіпейілділік көрсетіп тұрағн адамдарды көрмейсің. Мүмкін бар шығар, бірақ соңғы 3 жылда (Астанаға келгелі) маған кездеспеді. Мүмкін көңілім қалғасын осылай жазған шығармын.